خواص مواد
TPE ماده ای است که لاستیک{0}}مانند الاستیسیته را با ویژگی پردازش مجدد- پلاستیک ها ترکیب می کند. در طول پردازش بدون نیاز به ولکانیزاسیون یا اتصال متقاطع، انعطاف پذیری و کشش را حفظ می کند. TPR یک ماده ترموپلاستیک است که الاستیسیته لاستیک{5}}در دمای اتاق از خود نشان می‌دهد اما می‌تواند در دماهای بالا پلاستیکی شود و تغییر شکل دهد. در حالی که معمولاً برای قالب‌گیری نیاز به پردازش حرارتی دارد، نیازی به فرآیند ولکانیزاسیون مورد نیاز برای لاستیک سنتی نیست.
ویژگی های کاربردی
به دلیل خواص فیزیکی عالی و قابلیت پردازش مجدد، مواد TPE اغلب در کاربردهایی مانند محصولات پزشکی یکبار مصرف، مهر و موم، شیلنگ، و روکش سیم و کابل استفاده می شود. مواد TPR که به دلیل آب و هوای خوب، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و ازن ارزش دارند، به طور گسترده در کفش، اسباب بازی و تجهیزات ورزشی استفاده می شوند. علاوه بر این، مواد TPR مقاومت خوبی در برابر ضربه و مقاومت در برابر سایش دارند.
تفاوت های عملکرد
با توجه به ویژگی‌های فیزیکی، TPE عموماً خاصیت ارتجاعی و کششی برتری را ارائه می‌کند، اگرچه مقاومت دمایی{0} بالا آن ممکن است کمتر از TPR باشد. مواد TPR پایداری بیشتری را در خواص فیزیکی در دماهای بالا نشان می دهند. به طور خاص، شکل و عملکرد آنها کمتر در محیط‌های{2}}در دمای بالا تغییر می‌کند. همچنین تفاوت هایی در سختی، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر پیری وجود دارد. از نظر هزینه، مواد TPE اغلب مقرون به صرفه تر از انواع خاصی از مواد TPR هستند.
خلاصه
به طور خلاصه، در حالی که هر دو TPE و TPR مواد ترموپلاستیک هستند، از نظر کاربرد، عملکرد و هزینه به طور قابل توجهی متفاوت هستند. انتخاب مواد بستگی به شرایط و الزامات کاربردی خاص دارد. بنابراین، هنگام طراحی محصولات، مناسب ترین ماده باید بر اساس ارزیابی کامل از شرایط واقعی انتخاب شود. امیدواریم این اطلاعات به شما در درک بهتر تفاوت های این دو ماده کمک کند.
